ΚΟΛΠΙΤΙΔΑ
Κολπίτιδα ονομάζεται η φλεγμονή του κόλπου. Μπορεί να εμφανιστεί σε όλες τις ηλικίες, αλλά είναι πιο συχνή στις γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας.
Ο κόλπος της γυναίκας έχει το δικό του περιβάλλον, αυτό που ονομάζουμε φυσιολογική χλωρίδα του κόλπου. Αποικίζεται δηλαδή από τους γαλακτοβάκιλλους, οργανισμοί, οι οποίοι προστατεύουν τον κόλπο από την είσοδο μικροβίων. Όταν συμβεί κάποια αλλαγή στη χλωρίδα του κόλπου, τότε δημιουργείται η κολπίτιδα. Παράγοντες που οδηγούν στην αλλαγή αυτή και οδηγούν στην είσοδο ή υπερανάπτυξη μικροβίων είναι οι εξής: η λήψη αντιβιοτικών, η μείωση της άμυνας του οργανισμού, το άγχος, τα στενά ρούχα, η εμμηνόπαυση, η εγκυμοσύνη και ο θηλασμός.
Η διάγνωση της κολπίτιδας γίνεται από το γυναικολόγο σας και τη λήψη δείγματος των κολπικών υγρών, τις γνωστές καλλιέργειες. Δηλαδή συλλέγεται υλικό από τον κόλπο και στέλνεται στο μικροβιολόγο προς εξέταση.
Η θεραπεία γίνεται βάσει των αποτελεσμάτων της καλλιέργειας με σκοπό να εξουδετερωθεί το υπεύθυνο μικρόβιο που προκάλεσε την κολπίτιδα. Σαν φάρμακα χρησιμοποιούνται κυρίως κολπικές κρέμες ή κολπικά υπόθετα και ορισμένες φορές και χάπια από το στόμα. Μπορεί η θεραπεία να συνδυαστεί με κολπικές πλύσεις, ειδικές για το κάθε μικρόβιο, πάντα κατόπιν οδηγίας του γυναικολόγου σας.
Τα πιο γνωστά μικρόβια που προκαλούν κολπίτιδα είναι τα εξής:
- Μύκητες: συνήθως είναι ο candida. Η γυναίκα παραπονείται για κολπικές εκκρίσεις λευκού χρώματος, που μοιάζουν με “κομμένο γάλα” ή με “τριμμένο τυρί”. Συχνά παρουσιάζει και φαγούρα ή κάψιμο στην περιοχή.
- Βακτήρια: εδώ τα κολπικά υγρά έχουν χρώμα ανοιχτό κίτρινο ή και γκρι. Χαρακτηριστικότατη είναι η “οσμή ψαριού” στην περιοχή ή στο εσώρουχο.
- Τριχομονάδες: μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή και πρέπει να λάβει και ο σύντροφος θεραπεία.
- Ατροφική κολπίτιδα: αυτή δεν προκαλείται από κάποιο μικρόβιο, αλλά μπορεί να προκαλέσει ενοχλήσεις στη γυναίκα, όπως ερεθισμό, φαγούρα ή κάψιμο. Πολύ συχνό φαινόμενο στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση και γενικά σε καταστάσεις, όπου τα οιστρογόνα είναι σε χαμηλά επίπεδα, για παράδειγμα στο θηλασμό. Εδώ η θεραπεία είναι διαφορετική και συνίσταται στη λήψη οιστρογόνων τοπικά, πάντα αυστηρώς με τη συμβουλή του γυναικολόγου σας. Επίσης ενυδατικά gel μπορεί να χρησιμοποιηθούν, ώστε να βελτιώσουν τη σεξουαλική επαφή και να μη πονάει η γυναίκα.
Γενικές οδηγίες: αποφύγετε την καθημερινή χρήση σερβιέτας, αποφύγετε τα ταμπόν, κρατάτε την ευαίσθητη περιοχή πάντα στεγνή, φοράτε βαμβακερά εσώρουχα, όταν παίρνετε αντιβιοτικά για άλλο λόγο να τρώτε καθημερινά γιαούρτι και φρούτα και τέλος, ειδικά το καλοκαίρι, χρησιμοποιείται πάντα πετσέτα όταν κάθεστε σε ξαπλώστρες, βράχια και γενικά στην παραλία.
